شَهِيدٌ ( 117 ) و تو بر همه چيز گواهى . إِنْ تُعَذِّبْهُمْ اگر عذاب كنى ايشان را فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ ايشان رهيگان تواند وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ و اگر بيامرزى ايشان را ، فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 118 ) تو آنى كه تويى تواناى دانا . قالَ اللَّهُ خداى گويد عز و جل : هذا يَوْمُ امروز آن روز است ، يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ كه ايشان كه در دنيا راست گفتند آن راستگويى ايشان را سود دارد ، لَهُمْ جَنَّاتٌ ايشانراست بهشتهايى تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ميرود زير درختان آن جويها خالِدِينَ فِيها أَبَداً جاويدشان جايى آن ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ خشنود شد خداى از ايشان ، وَ رَضُوا عَنْهُ و ايشان خشنود شدند از خداى ، ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 119 ) آنست رستگارى و پيروزى بزرگوار . لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ خدايراست پادشاهى آسمانها و زمينها وَ ما فِيهِنَّ و هر چه در آن چهارده طبق ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 120 ) و او بر همه چيز قادر و توانا . النوبة الثانية قوله تعالى : وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ - اذ درين موضع بمعنى اذا است ، چنان كه گفت : وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا يعنى اذا فزعوا ، و قال بمعنى يقول است ، چنان كه گفت : وَ نادى أَصْحابُ الْأَعْرافِ اى ينادى ، و بناء اين آيت بر آن سخن است كه گفت جل جلاله : يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ يعنى كه روز قيامت چون پيغامبران را جمع كند ، با عيسى چنين خواهد گفت : أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ ؟ اين ناس بنى اسرائيل اند ، يعنى كه تو در دنيا بنى اسرائيل را گفتى كه مرا و مادر مرا هر دو بخدايى گيريد ؟